ما برای برقراری ارتباط باهم خلق شده ایم، نه برای تنها بودن. مهمترین کار ما در زندگی برقراری و حفظ ارتباط و متعهد بودن به آن است. هسته وجودی از زمان تولد و تا لحظه مرگ، ارتباط است. ما به دلیل واقعیت های زندگی، تامین غذا و پناهگاه، کمک گرفتن و راحتی در طول زندگی، برای عشق و تحصیل که لازمه رشد شناختی و اجتماعی اند، به منظور راهنمایی گرفتن از دیگران در زمینه یادگیری توانایی هایی که برای زنده ماندن در دنیا نیاز داریم و همچنین برای تفریح، هیجان ، دوستی و احساس رضایت شخصی به دیگران وابسته ایم. در واقع ارتباط با دیگران همه جنبه های زندگی مارا تحت تاثیر قرار می هد.

روابط بین فردی به شکل های مختلف برقرار می شود، برخی افراد آشنایان موقتی دارند، برخی باهم دوست می شوند یا ازدواج می کنند. برخی روابط با دوامند و برخی با رنج و پریشانی پایان می یایند. گاهی ممکن است شما تنها باشید و نیازمند رابطه ای که ندارید. شروع رابطه، تداوم آن و پایان یافتنش، تا حد زیادی به مهارت های شما بستگی دارد. توانایی برقراری رابطه در ذات ما نیست و مهارت های مربوط به آن هم در طول زندگی به طور جادویی در ما ایجاد نمی شود. بسیاری افراد فاقد مهارتهای ارتباطی بین فردی هستند، مثلا قادر به تشخیص احساسات دیگران یا حل صحیح یک اختلاف نیستند. گاهی این ناتوانی ها تا دوران پیری ادامه پیدا می کنند و مشکلاتی در زندگی فرد پیش می آورند. اینگونه افراد معمولا خود را تنها و منزوی می بینند و از ارتباطات کاری و نحوه گذراندن تعطیلات خود راضی نیستند. وقتی فردی مهارت ارتباطی نیاموخته باشد، زندگی شاد و سازنده ای نخواهد داشت.

روابط بین فردی

 انسان ها برای رسیدن به اهدافی که نیازمند مشارکت با دیگران است، به سوی آنها می روند. وقتی شما و دیگری در زمینه ای مشترک همکاری می کنید، به مرور زمان داستانی می آفرینید و رفتار و گفتاری دارید که متناسب با موقعیت است .در این شرایط شما و دیگری برای رسیدن به حداکثر رضایت، رفتارتان را هماهنگ کنید.

روابط بر پایه وابستگی درونی ساخته می شوند. هنگامی که با دیگری هدف مشترکی دارید (مثل تعمیر یک ماشین یا بازی شطرنج)، اگر لازمه رسیدنتان به هدف، هماهنگی رفتار فرد مقابل با شما باشد (مثلا بازی تنیس)، وابستگی درونی به هم دارید. در این شرایط به وجود آمدن در تغییر در موقعیت دیگری باعث تغییر شرایط شما می شود و برعکس. اگر غمگین هستید او هم همین احساس را دارد و اگر خوشحال باشد، شما نیز احساس خوبی خواهید داشت.

برای ایجاد رابطه، باید باهم در تعامل باشید. همه تعامل ها بر پایه چرخه ای صورت می گیرد که عبارت است از:

  • ادارک شما از رفتار دیگری
  • تصمیم گیری برای پاسخ دهی به او
  • واکنش نسبت به او
  • ادراک پاسخ فرد مقابل

این چرخه در همه تعاملات اجتماعی رخ می دهد، مثل گفتگو های روزانه با شرایط خاصی مانند مصاحبه کاری یا سخنرانی. بر این اساس زمینه ای ایجاد می شود که افراد با هم ارتباط داشته باشند و آن ارتباط را حفظ کنند.

چرخه تعامل اجتماعی با ادراک شروع می شود. ادرک یعنی فرآیند جمع آوری اطلاعات حسی و معنا دادن به آنها. این فرآیند در سه مرحله انجام می شود. ابتدا چشم ها، گوش ها، بینی ، پوست و غدد چشایی اطلاعات را جمع آوری می کنند، سپس مغز از بین آنها اطلاعاتی را انتخاب می کند . سازمان می دهد و به تفسیر و ارزیابی آنها می پردازد. ادراکات شما منحصر به فرد و خاص خود شماست. دو نفر نمی توانند احساس و تفسیر یکسانی از رویدادی واحد داشته باشند. از سوی دیگر، ادارکات افراد از رویدادها، لزوما درک صحیحی از واقعیت نیست. گاه میزان خطا کم است و گاهی سو تعبیری کلی در تعبیر رویداد اتفاق می افتد.

 ادراکات ما تحت تاثیر عوامل مختلفی قرار می گیرد از جمله انتظاراتمان. به شکل زیر نگاه کنید و عبارات  داخل مثلت هار را بخوانید.

 

اکثر افراد آنها را اینگونه می خوانند:

"تهران در این موقع بهار"

"یک بار در یک دوره زندگی"

"پرنده ای در این دست"

ولی اگر با دقت نگاه کنید، چیز متفاوتی خواهید دید. بیشتر افراد کلمه تکرار شده را نمی بینند، چون انتظار دیدن آنها را ندارند. وقتی یک عبارت برای ما بسیار آشناست، موقع بازشناسی آن ادراک فعال ما متوقف می شود و عبارت را مطابق با انتظارمان می خوانیم.

****

وقتی رفتار دیگری را درک کردید، تصمیم می گیرید چگونه به آن پاسخ دهید و بعد این کار را می کنید و در همان زمان با توجه به واکنش او، به رفتار خود ادامه می دهید. وقتی دو نفر مدام در این چرخه درگیر می شوند، رفتارشان را با یکدیگر هماهنگ می کنند. چرخه تکرار شونده ادارک، تصمیم گیری و عمل کردن، بنیاد همه تعاملات اجتماعی هستند.

 

وقتی وارد یک چرخه تکرار شونده تعامل اجتماعی می شوید:

  1. با توجه به نیازها، علایق، شخصیت و نقش های مربوطه هدف هایی دارید.
  2. یک سری نقش (مرد یا زن، بزرگسال یا کودک، استاد یا شاگرد، میزبان یا مهمان) دارید که بر چگونگی ارتباط شما با دیگری تاثیر می گذارد.
  3. خلق و خویی دارید که به شخصیت، وقایع گذشته، رفتار دیگری، شرایط فیزیکی و اهمیت ارتباط بستگی دارد.

 تعامل در یک موقعیت فیزیکی اتفاق می افتد و کاربری آن فضا (مسجد یا زمین بایزی)، رنگ، صدا و نور، بر خلق فرد اثر می گذارد، علاوه بر آن رفتار خاصی در آن شرایط از او انتظار می رود. ماهیت موقعیت (مهمانی، عروسی، مجلس سوگواری، مسابقه ورزشی) هدف های شما از رابطه را محدود می کند. همچنین قوانین اجتماعی خاص و عامی وجود دارد که بر رفتار شما اثر می گذارد. بالاخره واکنش دیگران به آنچه در آن هدف هایتان را تعدیل و نقش خود را تفسیر می کنید و درکتان را از قوانین تغییر می دهید.

 

منبع: کتاب "به سوی دیگران"

انتشارات سایه سخن

تاریخ و زمان فعلی

پنجشنبه, ۰۱ اکتبر ۲۰۲۰
پنجشنبه, ۱۰ مهر ۱۳۹۹
پنجشنبه, ۱۳ صَفر ۱۴۴۲

 

آیا نیاز به مشاوره

با متخصصان ما

دارید؟

logoo000o

 

کرج، چهار راه هفت تیر، مرکز تجاری اداری کیش، طبقه سوم شمالی، واحد 404

026-32222042

026-32284608

Telegram: @negahenoopsy

Instagram: negahenoopsy